వ్రాసినది: mohanrazz | 2009/12/01

2nd film సిండ్రోం – యండమూరి – కె.రాఘవేంద్రరావు

1980s, 90s లో కొత్తదర్శకులు -మొదట్లో తడబడుతూ తడబడుతూ కొన్ని సినిమాలు తీసి ఆ తర్వాత స్టెబిలైజ్ అయ్యేవాళ్ళు. మొదటి సినిమా బిలో యావరేజో, యావరేజో తీసి, ఆ తర్వాత రెండో సినిమా హిట్టనిపించేసి, అలా మెల్లిగా మెట్లెక్కుతూ వచ్చేవాళ్ళు. కానీ తర్వాత్తర్వాత పరిస్థితులు మారిపోయాయి. ఫస్ట్ సినిమాతోనే సెన్సేషనల్ హిట్ కొట్టాలనే కసి తో “ఒకే సబ్జెక్ట్” మీద ఏళ్ళతరబడి కృషి చేసి ఫస్ట్ ఫిల్మ్ తోనే బ్లాక్ బస్టర్ ఇచ్చే దర్శకులు మొదలయ్యారు. కరుణాకరన్ తొలిప్రేమ, వివి వినాయక్ ఆది, తేజ చిత్రం – ఇవన్నీ మొదటి సినిమాలే ఆయా దర్శకులకి. అయితే ఇక్కడే తిరకాసు మొదలయింది. అప్పటిదాకా ఏళ్ళతరబడి ఒక స్క్రిప్ట్ మీదే పనిచేసిన దర్శకులకి వెంటవెంటనే వచ్చే అవకాశాలతో – రెండో సినిమాని “వెంటనే” అందించాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది. కొంచెం బాగా గమనిస్తే గతపదేళ్ళలో పరిచయమైన వాళ్ళలో ఆల్ మోస్ట్ తొంభై శాతం దర్శకులు తమ రెండో సినిమాని యావరేజో, ఫ్లాపో చేసుకున్నారు. తేజ ఫ్యామిలీ సర్కస్, వివి చెన్నకేశవరెడ్డి, కరుణాకరన్ యువకుడు, సురేందర్ రెడ్డి అశోక్, పూరీ బాచి లాంటివి ఫ్లాపులయితే బొమ్మరిల్లు భాస్కర్ లాంటివాళ్ళు ఫ్లాపు తప్పి హిట్టు లొట్టబోయి బయటపడ్డారు.

 

ఈ 2nd film సిండ్రోం గురించి మొన్నీమధ్య ఏదో ప్రోగ్రాం లో ప్రస్తావన వస్తే యండమూరి ఒక చిదంబర రహస్యం బయటపెట్టాడు- “ఇప్పటి దర్శకులంతా ఫస్ట్ ఫిల్మ్ సహజత్వానికి దగ్గర ఉండేలా తీయడం వల్ల “మెలోడ్రామా” పండించడం ఎలాగో మరిచిపొతున్నారు. రెండో సినిమాలో ఆ “మెలోడ్రామా” పండించడం చేతకాక చేతులెత్తేస్తున్నారు” అని. నిజమే, తొలిప్రేమ కి యువకుడికి తేడా అదే. నిజానికి తొలిప్రేమ కంటే యువకుడే నోబుల్ స్టోరీ. కానీ యువకుడు క్లైమాక్స్ లో జయసుధ తో ఎవరో ఒకావిడ(జయసుధ కొడుకైన హీరో గురించి) – “అమ్మా, ఎవరో శివ అంట, బాంబులన్నీ ఆయనే తీసేస్తున్నాడంట” అని చెప్పేసీన్ డ్రామా పండించకపోగా అభాసు పాలయింది.

 

మరి రాఘవేంద్రరావు లాంటి వాళ్ళు వంద సినిమాలు ఎలా తీయగలిగారు అనేదానికి కూడా యండమూరే సమాధానమిచ్చాడు- “కె. రాఘవేంద్రరావు గారి ప్రతి సినిమాకి స్క్రీన్ ప్లే అని తనపేరే వేసుకున్నా, ఇన్ పుట్స్ మాత్రం మాలాంటి రచయితల దగ్గర తీసుకునేవాడు. అయితే, ఒక రెండు మూడు సినిమాలకి నాతో స్క్రీన్ ప్లే వ్రాయించుకున్న తర్వాత మళ్ళీ ఒక పది సినిమాల దాకా నన్ను పిలిచేవాడు కాదు. మేము ఆయనతో పనిచేయడానికి ఆసక్తి చూపినా మమ్మల్ని నెగ్లెక్ట్ చేసేవాడు. వేరే వాళ్ళతో ఒక రెండు మూడు సినిమాలు చేసాక వాళ్ళనీ అంతే. అందుకే ఆయన సినిమాల్లో ఒక 2 నేను చేస్తే ఒక 2 సత్యానంద్ చేస్తే ఆ తర్వాత ఇంకోన్ని ఎవరో చేస్తే, మళ్ళీ ఒక పది సినిమాలయ్యాక మా టర్న్ వచ్చేది. అప్పుడు తనే మమ్మల్ని పిలిచే వాడు. దీనివల్ల తీసేది కమర్షియల్ సినిమాలే అయినా సీన్లలో, థాట్స్ లో మొనాటనీ రాకుండా ఉండేది. ఒకవేళ మేము పట్టుబట్టి మూడో సినిమాకి, నాలుగో సినిమాకి కంటిన్యస్ గా ఆయన తో చేసినా ఆయన మా ఐడియాలని తీసుకోకుండా అసిస్టెంట్లవి, ఇతర వర్ధమాన రచయితలవి తీసుకునేవాడు. దాంతో మా ఐడియాస్ తీసుకోవడం లేదని మాకు కోపమొచ్చి మేమే తప్పుకునేవాళ్ళం. అయితే వేరేవాళ్ళందరితో ఒక పది సినిమాలయ్యాక మళ్ళీ మమ్మల్ని పిలిపించినపుడు బ్రహ్మాండంగా చూసుకునేవాడు. ఇలా ఎప్పటికప్పుడు డిఫరెంట్ రైటర్స్ నుంచి ఇన్ పుట్స్ తీసుకుంటూ మొనాటనీ రాకుండా చూసుకునేవాడు.” అదండీ సంగతి.

ప్రకటనలు

Responses

  1. అమ్మో! మొత్తానికి రాఘవేంద్రుడు దేవాంతకుడన్నమాట!!

  2. విజయ రహస్యం నిజంగా చాలా బాగుంది

  3. అన్నన్నా (ముక్కుమీద వేలు) రాఘవేంద్రా !


స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s

వర్గాలు

%d bloggers like this: